چالش مدیران در ۲۰۲۶: دستیابی به اهداف رشد و پرورش نیروی کار در بحبوحه تحولات هوش مصنوعی

انتظارات مدیران عامل برای رشد مبتنی بر هوش مصنوعی در سال جدید همچنان بالاست. این در حالی است که کارکنان تازه دارند با واقعیت‌های ملموس عملکرد فعلی هوش مصنوعی دست و پنجه نرم می‌کنند. تحقیقات موسسه گارتنر نشان می‌دهد که از هر ۵۰ سرمایه‌گذاری در حوزه هوش مصنوعی، فقط یکی به ارزش تحول‌آفرینی منجر…

بازاریابی دیجیتال به سبک نسل آینده

تصور کنید به تازگی، کمپین بازاریابی جدیدتان را راه انداخته‌اید و لحظه به لحظه، نتیجه دادنش را تماشا می‌کنید. هیجانش را با تمام وجود حس می‌کنید، اما یک سوال مدام در ذهنتان تکرار می‌شود: چه چیزی کمپین من را از‌میلیون‌ها کمپین دیگری که هر روز در نمایشگرهایمان می‌بینیم متمایز می‌کند؟ عرصه بازاریابی…

اخبار مدیران روزنامه شماره ۶۴۸۵

سه‌شنبه، ۲۳ دی ۱۴۰۴

با وجود دردسرهای فعالیت مدیران عامل در رسانه‌های اجتماعی، برخی می‌گویند شاید «بدنامی بهتر از گمنامی باشد»‌
روزنامه شماره ۶۴۸۵

فرصت‌ها و تهدیدهای اینفلوئنسر شدن مدیران

سال‌ها بود که «بریدن والیک» در صفحه لینکدین خود محتواهای گوناگونی، از تجربه‌های مدیریتی گرفته تا تصاویر حیوانات را منتشر می‌کرد. اما یک پست سرنوشت‌ساز در آخرین روزهای تابستان او را شوکه کرد. والیک تصویری سلفی با چشمانی اشک‌آلود منتشر کرد و در آن از فشار روانی ناشی از تعدیل نیرو سخن گفت. این اقدام، او را در فضای مجازی به «مدیرعامل گریان» مشهور کرد. او که پستش بیش از ۵۷ هزار لایک و ۱۰ هزار کامنت گرفت، می‌گوید: «صبح که بیدار شدم، به مدیر بازاریابی شرکت پیام دادم و گفتم فکر می‌کنم محتوایم به‌شدت فراگیر شده است.»
روزنامه شماره ۶۴۸۵

تروماهای کودکی، چگونه سد راه مدیران می‌شود؟

نخستین باری که با یکی از مراجعان جدیدم که مدیرعامل یک شرکت بازاریابی بود، دیدار کردم، برای هدایت و مدیریت یکی از اعضای سخت تیمش مستأصل شده بود. آن همکار مهره ارزشمندی برای سازمان به شمار می‌رفت، اما خودمحوری‌اش عملکرد کارکنان زیردستش را تضعیف می‌کرد. این رهبر سازمان باید اقدامی انجام می‌داد، اما مدام دست ‌دست می‌کرد، انگار احساس مسوولیت افراطی فلجش کرده بود. خودش می‌گفت: «از اینکه شرایط کاری کسی را تغییر دهم و باعث شوم حس بدی پیدا کند، احساس گناه می‌کنم.»
روزنامه شماره ۶۴۸۵

کارآفرینان چگونه از ذهنیت سازمانی رها شوند؟

فرض کنید که از شغل خود استعفا داده‌اید تا به جای پایبندی به ساعات کاری ثابت و کار کردن از ۹ صبح تا ۵ بعدازظهر، بتوانید کنترل بیشتری بر زمان خود داشته باشید. هدف شما انعطاف‌پذیری، خودمختاری و آزادی برای سازماندهی ساعات کاری بر اساس شرایط زندگی خود و نه دیگران بوده است. اما این ویژگی‌ها در بسیاری از رفتارهای شما دیده نمی‌شود: از یک مشتری عذرخواهی می‌کنید که پیامش را بلافاصله پاسخ نداده‌اید؛ از اینکه یک بعدازظهر سه‌شنبه فقط ۴ ساعت کار کرده‌اید، عذاب وجدان دارید؛ رأس ۹ شب نیز بسترهای دیجیتال برگزاری جلسات مانند زوم و اسلک را فقط طبق عادت قدیمی چک می‌کنید.