بازندگان  بزرگ

امیر قلعه‌نویی

بی‌گمان او بزرگ‌ترین بازنده داستان است. عالم و آدم می‌دانند که قلعه‌نویی تا چه اندازه مشتاق بود با تیم ملی راهی جام‌جهانی شود. این مربی نزدیک به دو دهه عقیده داشت برکناری‌اش از تیم ملی در سال ۲۰۰۷ ظالمانه بوده و در حقش بی‌معرفتی کرده‌اند. او آن‌قدر این افسانه را تکرار کرد که بار دیگر به سمت سرمربیگری تیم ملی رسید و البته برای حفظ این منصب، ملاحظات فراوانی به خرج داد. تیم امیر در جام ملت‌ها به فینال نرسید، اما در مقدماتی جام‌جهانی با استفاده از افزایش شمار تیم‌ها و البته قرعه‌ای بسیار آسان، به سرعت بلیت آمریکا را رزرو کرد. در طول ماه‌های گذشته، شور و شعف قلعه‌نویی برای حضور در جام‌جهانی کاملا به چشم می‌آمد و حالا این احتمال وجود دارد که او و تیمش شرکت در این بازی‌ها را از دست بدهند؛ اتفاقی که اگر رخ بدهد، شاید امیر ۲۰سال دیگر هم در مورد آن حرف بزند!

شجاع خلیل‌زاده

مدافع پرحاشیه تیم ملی هم از جمله کسانی بود که از شور و اشتیاق خارج از وصفی برای حضور در جام‌جهانی بهره می‌بردند. همه می‌دانند که بهترین سال‌های جوانی خلیل‌زاده زیر سایه کشمکش با کارلوس کی‌روش سوخت. مربی پرتغالی دوره اول حضورش در تیم ملی، اصلا شجاع را دعوت نمی‌کرد و دوره دوم هم که خیلی ناگهانی جای دراگان اسکوچیچ را گرفت، با وجود بردن خلیل‌زاده به حام‌جهانی۲۰۲۲، در هر سه بازی او را روی نیمکت ذخیره‌ها نشاند. حضور قلعه‌نویی اما ورق را به سود شجاع برگرداند و او که این بار سوگولی سرمربی به شمار می‌رفت، در ابراز لطف و ارادت به کادرفنی سنگ تمام گذاشت. در این مدت هیچ نقصان فنی و حاشیه اخلاقی مانع حضور خلیل‌زاده در ترکیب اصلی تیم ملی نبود و او گام به گام به اولین حضور فیکس‌اش در جام‌جهانی نزدیک می‌شد، اما حالا ممکن است اتفاقی کاملا خارج از مستطیل سبز، این آخرین فرصت او را هم در حوالی ۳۷ سالگی از بین ببرد.

علی نعمتی

علی نعمتی به شکل غریبی به بازیکن مورد علاقه امیر قلعه‌نویی تبدیل شد. این مساله با توجه به فراز و فرودهای فنی مداوم نعمتی، منتقدان و مخالفان جدی داشته، اما قلعه‌نویی بی‌اعتنا به این نقدها، پیوسته از نعمتی به اردوهای تیم ملی دعوت کرده و حتی بسیاری مواقع از او در ترکیب اصلی استفاده می‌برده است. در شرایط فعلی، نعمتی از بخت جدی برای حضور در جام‌جهانی سود می‌برد، اما عدم شرکت تیم ملی در این تورنمنت، طبیعتا به زیان مدافع فولاد هم خواهد بود.

علیرضا جهانبخش

نام کاپیتان تیم ملی را هم حتما باید به این فهرست افزود. بدون تعارف، فوتبال باشگاهی علیرضا جهانبخش مدت‌هاست تمام شده یا به حالت نیمه تعطیل درآمده است. در این میان، عمده ماجراجویی‌های جهانبخش به حضور در تورنمنت‌های مختلف ملی محدود شده که طبیعتا مهم‌ترین آنها همین جام‌جهانی است. نیمکت‌نشین تیم قعر جدولی لیگ بلژیک، احتمالا روزها را می‌شمارد تا به جام‌جهانی برسد، اما حالا ممکن است او هم رویای بستن بازوبند کاپیتانی در این مسابقات و تجربه کردن چهارمین حضورش را بر باد رفته ببیند. مدت‌هاست که دعوت از جهانبخش به یکی از سوژه‌های انتقاد از قلعه‌نویی تبدیل شده، اما هیچ‌یک از آنها کادرفنی را متقاعد نکرد روی اسم علیرضا خط بکشد، هرچند حالا شرایط بیرون از زمین است که همه چیز را تحت‌تاثیر قرار داده.