پیـام پر ریسک

طی هفته‌های اخیر، به دفعات فرضیه کم‌کاری برخی از بازیکنان پرسپولیس برای ضربه زدن به مربی برزیلی مطرح شده و همچنان هم می‌شود. راستی‌آزمایی چنین ادعایی، بسیار دشوار است اما از آنجا که این قضیه به گوش مدیران باشگاه هم رسیده بود، آنها تصمیم گرفتند حمایتشان از اوسمار را نشان بدهند تا اگر چنین چیزی هم هست، در نطفه خفه شود و حساب کار دست بازیکنان فوق بیاید. این اقدام در وهله اول، جسورانه و جالب است اما ابهامات زیادی را در دل خود دارد. اولین آن هم این است؛ اگر واقعا چنین توطئه‌ای در داخل ترکیب رخ نداده باشد، پس یعنی در ناکامی‌های اخیر ردپای کادرفنی هم دیده می‌شود و ادامه راه با اوسمار و دستیارانش در صورت عدم موفقیت در فصل جاری، یک حرکت شتاب‌زده و بدون ‌تدبیر از سوی افراد مسوول است.

حالا از در تایید وارد شویم و این ابتکار را مثبت قلمداد کنیم؛ آیا در وضعیت فعلی کشور تمدید با سرمربی که احتمالا در اولین اتفاق پیش آمده تحت هرشرایطی خودش را از کشور خارج و درخواست باقی حقوقش را می‌کند، منطقی بود؟ التهاب در منطقه باعث شده کشورهای خارجی زیادی به اتباع خود هشدار ترک ایران را بدهند و حتی کسانی مثل دراگان اسکوچیچ و ریکاردو ساپینتو هم از اینجا رفته‌اند تا پرسپولیس تنها تیم مدعی باشد که از سرمربی خارجی بهره می‌برد. همین روز گذشته خبر رسید آنتونیو مانیکونه، دستیار مورد وثوق امیر قلعه‌نویی که او کلی پز سوابق و تاثیرش در روند تیم ملی را می‌داد، چند وقتی می‌شود با فدراسیون فوتبال قطع همکاری کرده و به کشورش بازگشته تا عضو کادرفنی تیم پیزا در سری A ایتالیا شود. در فوتبال ایران، نقش دستیاران خارجی بسیار مهم است و هرگاه اعتبار فنی سرمربیان داخلی زیر سوال می‌رود، با اسم رمز اضافه کردن یک کمک سرشناس، مدیران فشار را منحرف می‌کنند.

حالا در ماه‌های منتهی به جام جهانی حساس پیش‌رو، مانیکونه که تقریبا از ابتدای بازگشت قلعه‌نویی به نیمکت تیم ملی او را همراهی می‌کرد، عطای حضور در آمریکای ۲۰۲۶ را به لقایش بخشید و عزیمت کرد و رسانه فدراسیون حتی خبر آن را منتشر نکرد. با این تفاسیر و با وخامت اوضاعی که همه تحلیل‌های متفاوتی از آن دارند، آیا اوسمار کسی نیست که از جمع قرمزها جدا شود و پول کار نکرده‌اش را هم بگیرد؟ مگر یورگن لوکادیا نبود که در شرایط غیرجنگی ولی ملتهب، ایران را ترک گفت و همه وعده مدیران وقت پرسپولیس برای شکایت از او و اخذ خسارت عبث ماند؟ ‌ای کاش حداقل در این حال و احوال، مدیران باشگاه دست نگه می‌داشتند و با وقت‌شناسی بیشتر و ریسکی کمتر به بازیکنان تیم ضرب شست نشان می‌دادند.