پایگاه‌های آمریکا در سیبل حملات موشکی ایران

پایگاه هوایی العدید در قطر، مقر تاکتیکی فرماندهی مرکزی آمریکا است. محدوده مسوولیت سنتکام تنها خاورمیانه نیست، بلکه شامل بخش‌هایی از آسیای میانه و جنوبی نیز می‌شود. العدید بزرگ‌ترین پایگاه آمریکایی در منطقه است و تقریبا ۱۰هزار سرباز را در خود جای داده است. کویت همزمان میزبان کمپ عریفجان است. این نام پایگاه تاکتیکی ارتش ایالات متحده آمریکا است که به‌عنوان مرکزی برای یک آرایش نظامی به‌عنوان بخشی برای سنتکام عمل می‌کند. پایگاه هوایی علی السالم که به‌دلیل موقعیت منزوی‌اش «سنگ» نامیده می‌شود، در کویت و در مرز عراق واقع شده است. پایگاه دیگر کویت، کمپ بوهرینگ است که به‌عنوان یک نقطه استقرار برای واحد‌هایی که به سمت عراق و سوریه می‌روند، عمل کرده است. در مجموع، حدود ۱۳۵۰۰سرباز آمریکایی در کویت مستقر هستند.

امارات متحده عربی میزبان ۳۵۰۰سرباز آمریکایی است، علاوه بر پایگاه هوایی الظفره، مکانی مشترک بین واشنگتن و اماراتی‌ها. این پایگاه در ماموریت‌های علیه داعش و همچنین برای ماموریت‌های شناسایی در منطقه استفاده شده است. همچنین پایگاه هوایی اربیل در منطقه خودمختار کردستان به کار می‌رود که برای تمرینات نظامی استفاده می‌شود. تقریبا ۲۷۰۰ سرباز آمریکایی در عربستان سعودی مستقر هستند و قابلیت‌های دفاع هوایی و ضد موشکی را فراهم می‌کنند. پایگاه هوایی پرنس سلطان، در نزدیکی پایتخت ریاض، یک مرکز اصلی هوایی است که شامل مستقر بودن سیستم‌های دفاعی پاتریوت می‌شود. برای ماموریت‌هایش در شام؛ پایگاه هوایی موفق السلطی در «ازرق» اردن یک مرکز کلیدی است. این منطقه میزبان بال هوایی ۳۳۲ ایالات متحده است. چیزی در حدود ۳۸۰۰سرباز در اردن، ۲۵۰۰ نفر در عراق و ۲۰۰۰ نفر هم در سوریه وجود دارند. در ترکیه نیز پایگاه هوایی اینجرلیک که به‌طور مشترک توسط ترکیه و ارتش ایالات متحده اداره می‌شود. گفته می‌شود این پایگاه میزبان کلاهک‌های هسته‌ای ایالات متحده است. 

ایالات متحده اخیرا چه اضافه کرده است؟ 

تعداد پایگاه‌ها، نیروها و تجهیزات نظامی ایالات متحده در ماه‌های اخیر و سال‌های گذشته بنا به تغییر در اولویت‌های منطقه‌ای تغییر کرده است. در حال حاضر، طبق گفته مقامات دفاعی، حدود ۴۰هزار سرباز آمریکایی در خاورمیانه مستقر هستند. نزدیک به 

یک چهارم آنها در العدید مستقرند که میزبان هواپیماهای رزمی، تانکرها و دارایی‌های اطلاعاتی است. بعد از آن، بزرگ‌ترین پایگاه از نظر پرسنل، پایگاه دریایی بحرین است. در آغاز دولت دوم ترامپ، تعدادی از ناوهای این کشور منطقه را جهت شرکت در سایر ماموریت‌های ایالات متحده در سرتاسر دنیا ترک کردند. هرچند مجددا همان‌طور که مشاهده کردیم، نیروی دریایی ایالات‌متحده دست به تقویت حضور خود در منطقه زد. یکی از اجزای اصلی‌اش ناو هواپیمابر آبراهام‌لینکلن بود؛ آبراهام لینکلن یک ناوهواپیمابر هسته‌ای است که توسط ناوگانی متشکل از ناوشکن‌ها مجهز به موشک‌های کروز تاماهاک همراهی می‌شود. این موشک‌ها قادر به انجام حملات در عمق خاک ایران هستند. 

روی این ناو هواپیمابر چند اسکادران از جنگنده‌ها، هواپیماهای جنگ الکترونیک، هلی‌کوپترها و سایر هواگردها وجود دارد. این ناو دارای ۵۶۸۰ خدمه است. پس از این ناو، ناو هواپیمابر جرالد فورد نیز که بزرگ‌ترین کشتی جنگی دنیا است وارد منطقه شد. به گزارش بی‌بی‌سی حداقل ۱۲کشتی در منطقه مستقر بوده‌اند، از جمله سه ناو شکن کلاس Arleigh Burke-class، دو ناوشکن با توانایی‌های حملات دور برد و سه کشتی تخصصی برای رزم که در بحرین مستقر بوده‌اند. دو ناوشکن دیگر نیز در مناطق نزدیک رؤیت شده بودند. 

اما فقط بحث نیروهای کمکی دریایی مطرح نبود؛ هواپیماهای زیادی هم به منطقه گسیل شده بودند. به‌طور مثال، اطلاعات در دسترس از تجمیع جنگنده‌های اف ۱۵ در پایگاه موفق‌السلطی در اردن حکایت داشت. از دیگر هواپیماهایی که به منطقه گسیل شده بود می‌توان از جنگنده‌های جنگ الکترونیک اف ۱۸ گراولر نام برد که قادرند در پشتیبانی از جنگ الکترونیک و همچنین نفوذ در دفاع هوایی به کار روند. تا میانه فوریه، بی‌بی‌سی از جابه‌جایی عظیم هواگرد‌های ایالات متحده شامل جنگنده‌های اف ۳۵ و اف ۲۲ و سوخت‌رسان‌های KC-۱۳۵ و KC-۴۶ و هواگرد فرماندهی و نظارت E-۳ خبر داده بود.

ایالات متحده قرار نبود که بتواند از پایگاه‌های خود در منطقه علیه ایران استفاده بکند. امارات متحده عربی اعلام ‌کرده بود که اجازه استفاده از سرزمین، حریم هوایی و آب‌های خود را برابر هیچ‌گونه تخاصم نظامی علیه ایران نخواهد داد. ولیعهد عربستان محمد بن‌سلمان نیز در تماسی تلفنی با رئیس‌جمهور ایران اظهار کرده بود که عربستان نیز اجازه استفاده از حریم هوایی خود و سرزمینش را علیه ایران نخواهد داد. البته «میدل ایست‌آی» گزارش داده بود که ایالات متحده در تلاش برای تغییر نظر عربستان و پشتیبانی از حملات علیه ایران بوده است. قطر، ترکیه و عمان هر سه در تلاش برای لابی‌گری برای جلوگیری از حملات به ایران بودند. 

در پاسخ به نخستین حملات ایالات‌متحده به ایران در مراحل پایانی جنگ ۱۲روزه، ایران نیز حملاتی را به پایگاه العدید در قطر انجام داد.«میدل ایست‌آی» در ماه آوریل گزارش داده بود که قطر نیز به کویت، عربستان سعودی و امارات در اعمال محدودیت بر استفاده از پایگاه‌های هوایی و حریم هوایی خود برای جلوگیری از اقدام علیه ایران پیوسته بود. با توجه به ترس کشورهای حاشیه خلیج فارس از کشیده شدن به درگیری بیشتر، این محدودیت حتی شامل عملیات‌های سوخت‌رسانی و نجات از سرزمین آنها نیز می‌شد. حوثی‌های یمن پیش‌تر گفته بودند که درصورت حمله علیه ایران، حملات علیه شناورها در دریای سرخ را از سر خواهند گرفت. با این حال، ایران با شناسایی پایگاه‌های نظامی آمریکا در منطقه، حملاتی تلافی جویانه را علیه آنها انجام داد. اگرچه بسیاری از آنها دارای قوای نظامی، تجهیزات و دارایی‌های نظامی بودند اما نیروهای مسلح ایران بسیاری از پایگاه‌های نظامی آمریکا در منطقه را در کنار هدف قرار دادن مناطقی در اسرائیل، مورد حمله قرار دادند. بدیهی است استدلال ایران این است که کشورهای همسایه دشمن ایران نیستند، بلکه فقط پایگاه‌های نظامی آمریکا در این کشورها را شناسایی و هدف حمله قرار داده است.