روباتها در حال تصاحب شغلهای یقهسفیدها هستند؛
آخرالزمان شاغلان
هوش مصنوعی از انسان جلو زد!
«انسانها دیگر باهوشترین موجودات روی زمین نیستند یا بهزودی نخواهند بود»، این را نوآ اسمیت در نشریه The Free Press گفته است. او معتقد است هوش مصنوعی در یک سال گذشته چنان سریع پیشرفت کرده که در انجام تقریبا هر کاری از انسان پیشی میگیرد.
این همان ادعای مقاله پربازدیدی است که هفته گذشته مت شومر، مدیرعامل شرکت آدرساید اِیآی، منتشر کرد. شومر میگوید نسخههای جدید کلود و چتجیپیتی که فقط با اشتراک پولی در دسترس هستند، چنان جهشی بزرگ داشتهاند که میتوان یک ماموریت پیچیده مانند ساخت یک اپلیکیشن را به آنها سپرد و در زمانی بسیار کوتاهتر از هر انسان، تمام کدنویسی، طراحی، آزمون و بهینهسازی را انجام دهند. او هشدار میدهد که طی پنج سال آینده ممکن است نیمی از مشاغل یقهسفید جایگزین شوند. منتقدان، پیشبینی شومر را اغراقآمیز میدانند، اما اسمیت معتقد است حتی او هم «سرعت و ابعاد تغییرات» را دستکم گرفته است. همانطور که بومیان آمریکا با دیدن کشتیهای مهاجران اروپایی با نیروهایی «بزرگتر و قدرتمندتر» روبهرو شدند، ما نیز اکنون با چنین نیروهایی مواجهیم و شاید بهزودی برای همیشه کنترل سرنوشت خود را از دست بدهیم.
با این حال، جیمز پتوکاکیس در نشریه وکس (Vox) میگوید هوش مصنوعی قطعا برای مشاغل بسیار مخرب خواهد بود، اما ظرفیت انرژی و تصمیمها درباره مقرراتگذاری و توسعه این فناوری، نقش تعیینکنندهای در میزان و سرعت این تحولات خواهند داشت.
او میگوید روند توسعه و بهکارگیری هوش مصنوعی با «سرعتهای معمول» پیش خواهد رفت. در حال حاضر حدود ۸۰ درصد کسبوکارهای آمریکا از هوش مصنوعی استفاده نمیکنند و قرار نیست یکشبه به وابستگی کامل برسند. بهمرور زمان، اقتصاد خود را تطبیق میدهد و مشاغل را به سمت کارهای عملی و انسانی مانند مراقبتهای درمانی، آموزش و فعالیتهای خلاقانه که هوش مصنوعی در آنها ضعف دارد، سوق میدهد. شاید مقداری حساسیت و فوریت لازم باشد، اما هشدار شومر درباره «آخرالزمان هوش مصنوعی» و نابودی سریع مشاغل بیش از حد بدبینانه است.
با این حال، فیلیپ کلاین در رسانه نشنال ریویو میپرسد: «اگر بدبینها درست بگویند چه؟» اگر هوش مصنوعی آنقدر سریع پیش برود که میلیونها نیروی تحصیلکرده و پردرآمد نهتنها بیکار بلکه عملا غیرقابل استخدام شوند، این وضعیت میتواند بیش از هر چیز دیگری در گذشته، سیاست آمریکا را بیثبات کند. در بدترین سناریو، «خشم نخبگان» ممکن است با پوپولیسم درآمیزد و شور انقلابیای ایجاد کند که سراسر آمریکا را دربر بگیرد.
با این حال، جاناتان وی. لست در رسانه The Bulwark یادآور میشود: «ما تصمیم میگیریم فناوری چگونه استفاده شود.» پیش از آنکه دیر شود، باید قواعدی برای نحوه استفاده صنایع از هوش مصنوعی وضع کنیم، همانطور که بسیاری از حوزههای دیگر را تنظیمگری میکنیم. ما مجبور نیستیم صرفا به این دلیل که اوپنایآی آیندهای میسازد، وارد یک جهان ویرانشهری شویم.
به هوش مصنوعی احترام بگذارید!
تونیوس بیتس، سردبیر مجله ویک هم در یادداشتی نسبت به آینده شغلی فرزندانش ابراز نگرانی کرده است. از نظر او، پیشرفت سریع هوش مصنوعی بسیاری از مشاغل، از برنامهنویسی تا کارهای یقهسفید و حتی صنایع خلاقانه را تهدید میکند. او در این خصوص نوشته است: «در چند ماه گذشته، فکر اینکه فرزندانم در آینده چه کاره خواهند شد، کمکم جای خود را به نگرانی درباره این داده که آیا اصلا کاری برای انجام دادن باقی میماند یا نه. هوش مصنوعی با چنان سرعتی پیش میرود که تقریبا روزی بدون خبر از یک روبات بیش از حد باهوش که مسیر شغلی دیگری را از آن خود میکند، نمیگذرد.
تنها در همین شماره مجلهای که منتشر کردیم، گزارشهایی داریم درباره تصاحب مشاغل برنامهنویسی و دیگر کارهای یقهسفید توسط هوش مصنوعی، وحشت در هالیوود بهدلیل ابزار جدیدی که با یک دستور دو جملهای صحنههای سینمایی با نسخههای بدلِ بازیگران طراز اول میسازد و بهکارگیری چتباتها در برنامهریزی نظامی. اگر همه حرفههای در معرض تهدید هوش مصنوعی ناگهان ناپدید شوند، فرزندان و نوههای ما یا حتی خود ما چگونه امرار معاش خواهیم کرد؟
او همچنین نوشته است که «پیش از آنکه بگویید یک حرفه فنی یاد بگیرند، چند ویدئو از روباتهای انساننمای مجهز به هوش مصنوعی را ببینید که با کارآیی ترسناکی در حال یادگیری کار با ابزار هستند. شاید آخرالزمان شغلیِ هوش مصنوعی هرگز رخ ندهد و شاید همانطور که در انقلابهای صنعتی گذشته دیدیم، مشاغل تازه و پیشبینینشدهای پدیدار شوند. هرچند من تردید دارم، چون هوش مصنوعی احتمالا انجام آن کارها را هم یاد میگیرد. اما گمان میکنم در سالهای پیش رو، افراد بیشتری که دیدهاند هوش مصنوعی شغلشان را محو کرده یا مدرک دانشگاهی فرزندشان را بیارزش ساخته، خواستار نوعی «جهاد باتلری» شوند.
نام یک جنگ صلیبی که فرانک هربرت، نویسنده علمیتخیلی، در پیشزمینه مجموعه «تلماسه» خود طرح کرد؛ جایی که انسانها علیه ماشینهای متفکر قیام میکنند و تمدنی نو بر پایه این اصل میسازند: «ماشینی همسان ذهن انسان مساز.» در دنیای واقعی، چنین قیامی بعید است. کشورها بیش از حد در رقابت تسلیحاتی هوش مصنوعی سرمایهگذاری کردهاند و شاید تا زمانی که مردم عادی فریاد «بس کنید!» سر دهند، رباتها از ما باهوشتر شده و آماده مهار بشریت باشند. پس نوجوانان من در آینده چه خواهند کرد؟ نمیدانم. اما توصیه میکنم با اربابان هوش مصنوعی خود با احترام رفتار کنند.
